Zbylut Grzywacz (1939 - 2004) | "Akt kobiety siedzącej", 1958
olej/płótno, 77 x 54,5 cm, sygnowany i datowany na odwrociu: 'Zb 1958',
Opłaty:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 20%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Od renesansowych studiów anatomicznych po impresjonistyczną grę światła – akt przez wieki zajmował szczególne miejsce w sztuce i edukacji akademickiej. Stanowił nie tylko studium ludzkiego ciała, lecz także pretekst do poszukiwań estetycznych i symbolicznych. Przez ten pryzmat, poszukiwań formalnych można postrzegać akt w odniesieniu do twórczości Zbyluta Grzywacza: „W czasach Akademii moje główne zainteresowania dotyczyły formy, nie treści. Zanim zostałem malarzem fabuły i znaczeń, rysowałem głównie akty i martwe natury; typowa ikonografia akademicka, żadnych kompozycji z wyobraźni. Liczył się przede wszystkim warsztat, szukanie formy, sposobów rysunkowych (…)” ((Auto)portret artysty z czasów młodości. Ze Zbylutem Grzywaczem rozmawia Joanna Boniecka, [w:] Zbylut Grzywacz 1939-2004, kat. wyst., marzec-czerwiec 2009, Muzeum Narodowe w Krakowie, red. Joanna Boniecka i Jacek Waltoś, Kraków 2008, s. 20).
Prezentowany akt to przykład wczesnej twórczości Grzywacza, która powstała w okresie studiów w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Azymut na tym etapie twórczości Zbyluta Grzywacza wyznaczały eksperymenty inspirowane doświadczeniami kubistów. Od Pabla Picassa i George’a Braque wywiódł lekcję konstruowania obrazu, a na malowidłach Poussina uczył się budowania kompozycji. Akty Grzywacza przedstawiają i przybierają różne postacie: fotorealistycznych rysunków ołówkiem, ekspresyjnych prac wykonanych tuszem, efemerycznych pasteli na papierze pakowym, a także monumentalnych olejnych kompozycji malarskich. Figuratywny język sztuki traktował jako sposób komunikacji pomiędzy autorem a odbiorcą, a zarazem sposób na „uziemienie” sztuki w rzeczywistym doświadczeniu. Tego rodzaju imperatyw twórczy przyświecał członkom krakowskiej grupy Wprost (1966-1986), której współtwórcą był Grzywacz. Jak podkreślał Tadeusz Nyczek: „Wprostowcy (...) zamanifestowali zainteresowanie właśnie dla życia, a nie życia sztuki, obeszli spory wewnątrzartystyczne, by zaznaczyć swoją obecność przede wszystkim wśród ludzi” (T. Nyczek, Paradoksy grupy Wprost, „Twórczość” 1979, nr 3, s. 94).
W 1963 skończył krakowską ASP w pracowni E. Krchy. Od 1972 pracował na ASP, a w 1991 został jej profesorem. Jako malarz, rysownik, rzeźbiarz, grafik, pisarz, fotografik, eseista i pedagog działał na wielu polach artystycznych. Był także miłośnikiem i znawcą paleontologii, kolekcjonował kamienie, popularyzował naukę i sztukę. Wraz z żoną Marią stworzył i prowadził Galerię Osobliwości ESTE oraz Szkołę Rysunku i Malarstwa ESTE w Krakowie. W 1966 założył wspólnie z M. Bieniaszem, J. Waltosiem i L. Sobockim grupę "Wprost". Jego wczesna twórczość pozostawała pod wpływem F. Bacona z charakterystycznymi deformacjami i przerysowaniami. Później stosował bardziej realistyczne środki wyrazu. W czasach PRL-u w stanie wojennym był internowany jako demokratyczny opozycjonista. Na początku lat 80-tych stworzył cykl "Rekolekcje wiśnickie" i "Wiosna 1982", w których odwoływał się do stanu wojennego, przedstawiając martwe natury z kawałkami chleba i łańcuchami. Później wrócił do tematyki aktu kobiecego, malując ciała napiętnowane bliznami, szramami. Od 1989 malował akty, ale już w konwencji afirmacji życia i piękna.
W swoim dorobku miał około 70 wystaw indywidualnych, ponad 20 realizowanych w ramach grupy Wprost (1966-1986 i 2016) i około 200 krajowych i zagranicznych ekspozycji zbiorowych. Dzieła artysty można odnaleźć w zbiorach większości polskich muzeów, a także polskich i zagranicznych kolekcjach prywatnych. W 2009 w Muzeum Narodowym w Krakowie odbyła się pośmiertna retrospektywa artysty. Ekspozycji towarzyszył obszerny katalog zatytułowany "Zbylut Grzywacz 1939-2004 pod red. J. Bonieckiej i J. Waltosia, będący wynikiem pięcioletnich badań poświęconych spuściźnie oraz recepcji artysty.
Description:
"The Nude of a Sitting Woman", 1958
oil/canvas, 77 x 54.5 cm; signed and dated on the reverse: 'Zb 1958', ,
Additional Charge Details
- In addition to the hammer price, the successful bidder agrees to pay us a buyer's premium on the hammer price of each lot sold. On all lots we charge 20 % of the hammer price.
- To this lot we apply 'artist's resale right' ('droit de suite') fee. Royalties are calculated using a sliding scale of percentages of the hammer price.
Medium: olej/płótno
Size: 77 x 54,5 cm
Signature: sygnowany i datowany na odwrociu: 'Zb 1958'
Condition: praca nieoprawiona
literature: Zbylut Grzywacz 1939 - 2004, katalog, red. Joanna Boniecka, Jacek Waltoś, Kraków 2008, poz. kat. 5, s. 336 (kompletny katalog obrazów), (il.)
olej/płótno, 77 x 54,5 cm, sygnowany i datowany na odwrociu: 'Zb 1958',
Opłaty:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 20%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Od renesansowych studiów anatomicznych po impresjonistyczną grę światła – akt przez wieki zajmował szczególne miejsce w sztuce i edukacji akademickiej. Stanowił nie tylko studium ludzkiego ciała, lecz także pretekst do poszukiwań estetycznych i symbolicznych. Przez ten pryzmat, poszukiwań formalnych można postrzegać akt w odniesieniu do twórczości Zbyluta Grzywacza: „W czasach Akademii moje główne zainteresowania dotyczyły formy, nie treści. Zanim zostałem malarzem fabuły i znaczeń, rysowałem głównie akty i martwe natury; typowa ikonografia akademicka, żadnych kompozycji z wyobraźni. Liczył się przede wszystkim warsztat, szukanie formy, sposobów rysunkowych (…)” ((Auto)portret artysty z czasów młodości. Ze Zbylutem Grzywaczem rozmawia Joanna Boniecka, [w:] Zbylut Grzywacz 1939-2004, kat. wyst., marzec-czerwiec 2009, Muzeum Narodowe w Krakowie, red. Joanna Boniecka i Jacek Waltoś, Kraków 2008, s. 20).
Prezentowany akt to przykład wczesnej twórczości Grzywacza, która powstała w okresie studiów w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Azymut na tym etapie twórczości Zbyluta Grzywacza wyznaczały eksperymenty inspirowane doświadczeniami kubistów. Od Pabla Picassa i George’a Braque wywiódł lekcję konstruowania obrazu, a na malowidłach Poussina uczył się budowania kompozycji. Akty Grzywacza przedstawiają i przybierają różne postacie: fotorealistycznych rysunków ołówkiem, ekspresyjnych prac wykonanych tuszem, efemerycznych pasteli na papierze pakowym, a także monumentalnych olejnych kompozycji malarskich. Figuratywny język sztuki traktował jako sposób komunikacji pomiędzy autorem a odbiorcą, a zarazem sposób na „uziemienie” sztuki w rzeczywistym doświadczeniu. Tego rodzaju imperatyw twórczy przyświecał członkom krakowskiej grupy Wprost (1966-1986), której współtwórcą był Grzywacz. Jak podkreślał Tadeusz Nyczek: „Wprostowcy (...) zamanifestowali zainteresowanie właśnie dla życia, a nie życia sztuki, obeszli spory wewnątrzartystyczne, by zaznaczyć swoją obecność przede wszystkim wśród ludzi” (T. Nyczek, Paradoksy grupy Wprost, „Twórczość” 1979, nr 3, s. 94).
W 1963 skończył krakowską ASP w pracowni E. Krchy. Od 1972 pracował na ASP, a w 1991 został jej profesorem. Jako malarz, rysownik, rzeźbiarz, grafik, pisarz, fotografik, eseista i pedagog działał na wielu polach artystycznych. Był także miłośnikiem i znawcą paleontologii, kolekcjonował kamienie, popularyzował naukę i sztukę. Wraz z żoną Marią stworzył i prowadził Galerię Osobliwości ESTE oraz Szkołę Rysunku i Malarstwa ESTE w Krakowie. W 1966 założył wspólnie z M. Bieniaszem, J. Waltosiem i L. Sobockim grupę "Wprost". Jego wczesna twórczość pozostawała pod wpływem F. Bacona z charakterystycznymi deformacjami i przerysowaniami. Później stosował bardziej realistyczne środki wyrazu. W czasach PRL-u w stanie wojennym był internowany jako demokratyczny opozycjonista. Na początku lat 80-tych stworzył cykl "Rekolekcje wiśnickie" i "Wiosna 1982", w których odwoływał się do stanu wojennego, przedstawiając martwe natury z kawałkami chleba i łańcuchami. Później wrócił do tematyki aktu kobiecego, malując ciała napiętnowane bliznami, szramami. Od 1989 malował akty, ale już w konwencji afirmacji życia i piękna.
W swoim dorobku miał około 70 wystaw indywidualnych, ponad 20 realizowanych w ramach grupy Wprost (1966-1986 i 2016) i około 200 krajowych i zagranicznych ekspozycji zbiorowych. Dzieła artysty można odnaleźć w zbiorach większości polskich muzeów, a także polskich i zagranicznych kolekcjach prywatnych. W 2009 w Muzeum Narodowym w Krakowie odbyła się pośmiertna retrospektywa artysty. Ekspozycji towarzyszył obszerny katalog zatytułowany "Zbylut Grzywacz 1939-2004 pod red. J. Bonieckiej i J. Waltosia, będący wynikiem pięcioletnich badań poświęconych spuściźnie oraz recepcji artysty.
Description:
"The Nude of a Sitting Woman", 1958
oil/canvas, 77 x 54.5 cm; signed and dated on the reverse: 'Zb 1958', ,
Additional Charge Details
- In addition to the hammer price, the successful bidder agrees to pay us a buyer's premium on the hammer price of each lot sold. On all lots we charge 20 % of the hammer price.
- To this lot we apply 'artist's resale right' ('droit de suite') fee. Royalties are calculated using a sliding scale of percentages of the hammer price.
Medium: olej/płótno
Size: 77 x 54,5 cm
Signature: sygnowany i datowany na odwrociu: 'Zb 1958'
Condition: praca nieoprawiona
literature: Zbylut Grzywacz 1939 - 2004, katalog, red. Joanna Boniecka, Jacek Waltoś, Kraków 2008, poz. kat. 5, s. 336 (kompletny katalog obrazów), (il.)
